Δημήτρης Οικονόμου (ΔΟ): […] είδαμε χθες την πόλωση να φτάνει σε ακραίες καταστάσεις κύριε Υπουργέ, μέσα στη Βουλή στη συγκεκριμένα, και να απαντάει ο υπουργός Επικρατείας, ο κύριος Βορίδης αλλά και ο κύριος Άδωνις Γεωργιάδης, απέναντι σε μία λάσπη που εκτοξεύεται πια στον ανεμιστήρα ανεξέλεγκτα και από όλες τις κατευθύνσεις. Είδαμε την αντιπολίτευση να συσχετίζει τον θάνατο ενός ανθρώπου με την κυβέρνηση. Είδαμε την αξιωματική αντιπολίτευση να μην εμπιστεύεται την δικαιοσύνη. Να μιλάνε για απονομιμοποιημένη κυβέρνηση από τη μία πλευρά, για κυβέρνηση που έχει χάσει τη δεδηλωμένη από την άλλη. Φαίνεται ότι κυλάμε όλο και πιο κάτω κύριε Υπουργέ, πού βρισκόμαστε;

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Καταρχάς μιλάμε και ξεκινάμε από αυτό για την απώλεια ενός νέου ανθρώπου και θέλω να εκφράσω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του και στους οικείους του. Ταυτόχρονα, ισχύουν όλα όσα είπατε στην ερώτησή σας. Χθες ήταν μία πολύ σκοτεινή ημέρα για το ελληνικό Κοινοβούλιο και για την ελληνική Δημοκρατία. Και ήταν πάρα πολύ σκοτεινή επειδή άκουσα με πολύ προσοχή όσα είπε η αντιπολίτευση και νομίζω ότι όσα είπε είναι απολύτως χυδαία. Είναι χυδαία ανεξάρτητα από το ποιος κυβερνά ανεξάρτητα από το ποιος αντιπολιτεύεται. Δεν είναι δυνατόν – να το πούμε ωμά –  να αφήνει η αντιπολίτευση υπαινιγμούς ότι μια κυβέρνηση δύναται να συσχετίσει την πρακτική της, τη λειτουργία της με την απώλεια ενός νέου παιδιού. Αυτά τα πράγματα είναι τρελά. 

Άκης Παυλόπουλος (ΑΠ): Ποιος τα λέει αυτά;

ΥΠ: Συγκεκριμένα πρόσωπα της αντιπολίτευσης που ειπώθηκαν και απάντησε και ο κύριος Βορίδης στη Βουλή. Αυτά τα πράγματα είναι τρελά. Υπάρχει μία αντιπολίτευση η οποία φλερτάρει με την τρέλα και το παράλογο. Το κολακεύει. Και αυτό το πράγμα είναι πέρα από φαιδρό, απαράδεκτο, επικίνδυνο. Εδώ επιτρέψτε μου να πω ότι μετέχω σε μία κυβέρνηση, είμαστε περισσότερα από 50 άτομα που μετέχουμε σε αυτή τη κυβέρνηση, και είμαι ένας από τους πάνω από 150 βουλευτές της ΝΔ, κανένας από εμάς δεν είναι διατεθειμένος να ανεχθεί αυτού του τύπου της κατηγορίες, αυτού του τύπου τις τρελές κατηγορίες. Θα απαντάμε στα πάντα και επιτρέψτε μου εδώ να πω, ότι κανένας από εμάς δεν θα τολμούσε ποτέ να εξαπολύσει μια τέτοια κατηγορία σε οποιονδήποτε αντίπαλό του εάν ήταν στην κυβέρνηση. Αυτά τα πράγματα είναι υπονομευτικά για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η δημοκρατία και οι θεσμοί. 

ΑΠ: Αυτό γιατί γίνεται πιστεύετε; Ποια είναι η στόχευση;

ΥΠ: Κύριε Παυλόπουλε άκουσα τον κύριο Βελόπουλο, τον κύριο Ανδρουλάκη και τον κύριο Φάμελλο να λένε το ίδιο πράγμα. Να λένε ότι δεν εμπιστεύονται την δικαιοσύνη. Δεν είπαν «θέλουμε να δούμε κάποιες αλλαγές στον τρόπο που λειτουργεί η δικαιοσύνη». 

ΔΟ: Το λένε και οι πολίτες αυτό.

ΥΠ: Θα πάμε εκεί. Αλλά εγώ άκουσα τα κόμματα της αντιπολίτευσης και την αξιωματική αντιπολίτευση να το λέει. Δεν είπαν «θέλουμε κάτι άλλο, θέλουμε αυτή τη βελτίωση, κάνουμε κριτική σε αυτό το συγκεκριμένο πράγμα» είπαν γενικά «δεν εμπιστευόμαστε την δικαιοσύνη». Άρα, τι; Ποια είναι η λογική συνεπαγωγή; Να πάρει κανείς το Νόμο στα χέρια του, να ισχύσει ο νόμος της ζούγκλας; Τι θέλουν; Πώς φαντάζονται μια ευρωπαϊκή χώρα του 2025 να λειτουργεί; Και πού οδηγεί αυτό; Οι πιο σκοτεινές σελίδες της ελληνικής δημοκρατίας στα 50 χρόνια της ήταν οι σελίδες εκείνες στις οποίες ερχόντουσαν κάποια κόμματα της αντιπολίτευσης, κάποιοι πολιτικοί να επενδύσουν στον ανθρώπινο πόνο, να κάνουν αυτή τη μικροεπένδυση και να πάνε και να επενδύσουν στην τοξικότητα και να την αναπαράγουν. Αυτό πήγε καλά για τη χώρα όσες φορές έγινε; Όσοι μας βλέπουν που το έζησαν, που έχουν την εμπειρία, έχουν την μνήμη νομίζουν ότι αυτό πήγε καλά ή όχι; Γυρίσαμε σελίδα και είναι η σταθερότητα η αναγκαία συνθήκη για να πάνε τα πράγματα μπροστά. Και σε ό,τι μας αφορά δεν θα ανεχθούμε αυτές τις κατηγορίες. 

ΔΟ: Θα απαντάτε εσείς κύριε Υπουργέ; Τι θα κάνετε; 

ΥΠ: Φυσικά, όπως κάνω εγώ τώρα, σας χαρακτήρισα αυτά τα πράγματα που ακούστηκαν χυδαία, και ξέρετε ότι δεν χρησιμοποιώ εύκολα και προσωπικά αυτού του τύπου την ορολογία. Είναι μια χυδαία πρακτική αυτή που ακολουθήθηκε. 

ΑΠ: Πάντως το διαδίκτυο βρίθει τέτοιων τοποθετήσεων, το διαδίκτυο είναι γεμάτο από αυτόν τον υπαινιγμό. Σήμερα το πρωί που μιλάμε, χθες που το κοιτούσα, γεμάτο από τον υπαινιγμό ότι με κάποιο τρόπο η κυβέρνηση συνδέεται με τον θάνατο του Βασίλη Καλογήρου. 

ΥΠ: Και η δουλειά της αντιπολίτευσης ποια είναι; Να επενδύει και να κολακεύει το παράλογο; Να επενδύει και να υπογραμμίζει το χυδαίο; Ή να είναι εποικοδομητική; Γιατί ξέρετε, ταυτοχρόνως, η τραγωδία των Τεμπών άφησε μία πολύ μεγάλη πληγή που αιμορραγεί και πρέπει αυτή η πληγή να κλείσει και θα κάνουμε το παν για να κλείσει. Και ξέρετε, και εγώ προσωπικά και όλα τα μέλη της κυβέρνησης δεν θα κρίνω ούτε τα στοιχεία εκείνα τα οποία ενισχύουν τον ισχυρισμό ότι υπήρχε εύφλεκτο υλικό στο τρένο ούτε εκείνα που υποβαθμίζουν αυτόν τον ισχυρισμό, θα περιμένω την δικαιοσύνη. Έτσι κάνεις σε μία ευρωπαϊκή χώρα, εμπιστεύεσαι την δικαιοσύνη – εν αντιθέσει με εκείνους που λένε ότι δεν την εμπιστεύονται – και περιμένεις να δεις, καθότι έχει όλα τα στοιχεία, το πού εκείνη θα καταλήξει. Και σέβεσαι το πόρισμά της. Η δική μας δουλειά, η δουλειά της κυβέρνησης ποια είναι; Είναι να μην ξανασυμβεί αυτό το οποίο συνέβη, να διασφαλίσουμε ότι δεν θα ξανασυμβεί ένα τέτοιου τύπου τραγικό δυστύχημα.  

ΔΟ: Πάμε, κύριε Υπουργέ, πάμε παρακάτω, πάμε στα δικά σας, γιατί είδα ότι αντιμετωπίστηκε η έλευση του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, ενός από τα 13 της Σορβόννης στην Ελλάδα, με κάποια χλεύη ότι δεν είναι η κανονική Σορβόννη, ότι είναι κάτι άλλο. Άκουσα τον κύριο Ανδρουλάκη να αφήνει υπονοούμενα για αυτό και να λέει ότι δεν είναι κάτι σοβαρό αυτό που γίνεται. Τι συμβαίνει; Τι ισχύει; 

ΥΠ: Εγώ να πω ότι ήξερα ότι υπάρχει «δολοφονία χαρακτήρων» στην πολιτική, το ΠΑΣΟΚ μας δίδαξε ότι υπάρχει και «δολοφονία Πανεπιστημίων». Τώρα, εάν είναι ή δεν είναι Σορβόννη, βάλτε κάποιον από το control, υπάρχει ένα site το Sorbonne.fr, είναι η καγκελαρία των Πανεπιστημίων, των 13 που διαδέχθηκαν τη Σορβόννη το 1970, των Πανεπιστημίων στο Παρίσι. Ένα εκ των 13 είναι το Πανεπιστήμιο αυτό όπως λέει και το ίδιο το website. 

ΔΟ: Είπε ο κύριος Ανδρουλάκης ότι το περνάνε πολλά ελληνικά. Είναι 900 στη θέση, στη παγκόσμια κατάταξη. 

ΥΠ: Το Πανεπιστήμιο αυτό έβγαλε μία ανακοίνωση ότι είναι στο καλύτερο 4,4% των Πανεπιστημίων του κόσμου. Είπανε ότι θα έρθουν στην Ελλάδα και θα κάνουν μία επένδυση των 25 εκατομμυρίων ευρώ. 

ΔΟ: Αυτή η επένδυση τι επένδυση θα είναι; 

ΥΠ: Και σε campus. Συνολικότερα είναι το κόστος της παρουσίας τους στη χώρα για την επόμενη 5αετία. 

ΔΟ: Άρα, μιλάμε για ένα ισχυρό Πανεπιστήμιο; Ένα σοβαρό Πανεπιστήμιο; 

ΥΠ: Βεβαίως, θα κριθεί από την αρμόδια Ανεξάρτητη Αρχή. 

ΑΠ: Φοιτητές θα έχει αυτό το Πανεπιστήμιο;

ΥΠ: Χιλιάδες φοιτητές. Είναι ένα από τα 13 Πανεπιστήμια που διαδέχθηκαν τη Σορβόννη του 1970. Αυτά είναι αυταπόδεικτα πράγματα. Το Πανεπιστήμιο αυτό έρχεται και λέει ότι «εγώ θέλω να έρθω στη χώρα σας, θέλω να επενδύσω στη χώρα σας, είμαι στο κορυφαίο 4,4%», καλό μου ακούγεται, καλοδεχούμενο είναι. Δεν του κάνει του κυρίου Ανδρουλάκη το συγκεκριμένο Πανεπιστήμιο; Θέλει κάποιο άλλο; 

ΔΟ: Είπε όχι. 

ΑΠ: Λέει ότι το παρουσιάσατε σαν να έρχεται η κεφαλή της Σορβόννης στην Ελλάδα. 

ΥΠ: Ταυτόχρονα αναφέρθηκε για τα rakings. Καταρχήν εμείς παρουσιάσαμε ότι έρχεται ένα εκ των 13 Πανεπιστημίων, το Sorbonne Paris Nord, χρησιμοποιεί και τον τίτλο Sorbonne, το ίδιο, άρα υποθέτω ότι εάν υπήρχε μία άλλη φαντασιακή Σορβόννη θα είχε ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της, μάλλον. Από εκεί και πέρα. Δεν του κάνει το συγκεκριμένο Πανεπιστήμιο; Το Yale, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, άλλα Πανεπιστήμια θα έρθουν και θα συμπράξουν με τα ελληνικά δημόσια Πανεπιστήμια που θα είναι και η ναυαρχίδα της διεθνοποίησης. Και εδώ, επιτρέψτε μου να πω ότι θεωρώ… 

ΔΟ: Θα έρθουν τα κανονικά ή κάποια άλλα; Γιατί μαθαίνουμε ότι μέσα σε αυτόν τον Φεβρουάριο θα έρθουν και άλλα. 

ΥΠ: Θα έρθουν και άλλα παραρτήματα και θα έρθουν και πολλά που έρθουν μαζί αλλά εδώ, επιτρέψτε μου να πω, 

ΑΠ: Μήπως έρθει το «κάτω» Yale;

ΥΠ: Επιτρέψτε μου να πω ότι το ΠΑΣΟΚ έχει πάθει vertigo στο συγκεκριμένο θέμα. Ήμασταν στη Βουλή, περνάγαμε το Νόμο για τα μη Κρατικά Πανεπιστήμια, ήταν υπέρ των Μη Κρατικών Πανεπιστημίων αλλά όχι αυτών των Μη Κρατικών Πανεπιστημίων. Μετά ανοίξαμε το θέμα του I.Β., του Διεθνούς Απολυτηρίου. Βγήκε ο Τομέας του ΠΑΣΟΚ έκανε μία ανακοίνωση ότι είναι κατά του Ι.Β., πήγα στη Βουλή και τους υπενθύμισα ότι τη διάταξη για το Διεθνές Baccalaureat την ψήφισε ο Γιώργος Παπανδρέου ως υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου και μετά έκαναν πίσω. Μετά, η Άννα Διαμαντοπούλου πρωτοψήφισε τις διαγραφές των αιώνιων φοιτητών, τώρα έχει μία θέση στο ΠΑΣΟΚ για τις διαγραφές των αιώνιων φοιτητών που είναι κάπως έτσι Σκανδιναβική για τα Πανεπιστήμια. 

ΔΟ. Μια και το είπατε.. 

ΥΠ: Για να καταλήξω σε αυτό, νομίζω ότι εδώ, το θέμα με όλα αυτά τα πράγματα και με όλη αυτή την κίνηση του ΠΑΣΟΚ σε αυτό το θέμα, δεν είναι να δούμε ποιο από τα 13 Πανεπιστήμια της Σορβόννης είναι αυτό, είναι να δούμε με ποιο από τα 13 ΠΑΣΟΚ συνομιλούμε, σε κάθε τέτοιου τύπου συζήτηση ή αν θέλετε debate που έχουμε μεταξύ μας. Σε κάθε περίπτωση, καλό είναι να μην επιτιθέμεθα σε ένα Πανεπιστήμιο το οποίο έρχεται στη χώρα μας. Θα κριθεί από ανθρώπους πολύ καταλληλότερους από εμένα και τον κύριο Ανδρουλάκη, θα κριθεί από την αρμόδια Ανεξάρτητη Αρχή 

ΑΠ: Είμαστε λίγο πριν το Πάσχα και σας λένε ότι έχουμε μέχρι στιγμής μία αίτηση μόνο. Αυτό λένε. Ότι όλο αυτό πάει πολύ αργά από αυτό που είχατε περίπου ανακοινώσει 

ΥΠ: Θα υπάρξουν και άλλες αιτήσεις. Για να πάρουμε λίγο το σκεπτικό όπως αυτό μας ετέθη από την αξιωματική αντιπολίτευση. Έλεγε, «δεν θέλω το Νόμο, θέλω Μη Κρατικά Μη Κερδοσκοπικά Πανεπιστήμια» : αυτό προβλέπει ο Νόμος, «θα θέλαμε να γίνει με αλλαγή του άρθρου 16». Ωραία, «εμείς θέλουμε να γίνει και αλλαγή του άρθρου 16». Γίνεται η αλλαγή του άρθρου 16 και έρχεται το ίδιο Πανεπιστήμιο να επενδύσει στην Ελλάδα, θα του ξαναεπιτεθεί ο κύριος Ανδρουλάκης; Σε ποια δεν θα επιτεθεί; Ποιους θέλουμε; Ποιους δεν θέλουμε; Έχουμε μπερδευτεί. Και νομίζω ότι καλό είναι γενικώς να μην επιτιθέμεθα σε Πανεπιστήμια. 

ΔΟ: Εδώ μπορείτε να μας πείτε για αυτό κάτι παραπάνω; Πώς θα λειτουργεί, υπάρχει κόσμος εδώ που διαβάζω τις ερωτήσεις όση ώρα μιλάτε που ενδιαφέρεται για αυτό, θέλει να πάει τα παιδιά του εκεί. Σου λέει «αντί να πάω στη Γαλλία τα παιδιά μου και να πληρώνω, προτιμώ να τα έχω στην Ελλάδα». Αυτό θα είναι αυτόνομο; Θα συνεργαστεί με ελληνικά Πανεπιστήμια; Θα είναι με δίδακτρα; Πώς θα δουλέψει; 

ΥΠ: Όχι, όχι θα είναι αυτόνομο. Είναι παράρτημα. Αυτό θα είναι παράρτημα εάν με το καλό εγκριθεί από την αρμόδια Ανεξάρτητη Αρχή, θα γίνουν αιτήσεις. Περιμένουμε να δούμε πόσες αιτήσεις θα γίνουν το προσεχές διάστημα.  

ΔΟ: Θα είναι ξεχωριστό, θα έχει campus;

ΥΠ: Βεβαίως. Ο Νόμος που ψηφίσαμε για τα Παραρτήματα προβλέπει ότι θα έχουν αυτοτελή τμήματα. Τι ακούγαμε από την αντιπολίτευση – και σωστά, και το λέγαμε κι εμείς- ότι δεν θέλουμε Πανεπιστήμια του ενός ορόφου. Αυτό είχε ανεχτεί συνολικά η χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες με τα Κολλέγια. Ένα αρρύθμιστο περιβάλλον όπου τα Κολλέγια δίνανε πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα και το πολιτικό σύστημα στη Βουλή έκανε ότι δεν το βλέπει. Λοιπόν, εμείς ερχόμαστε αυτό να το οργανώσουμε, να το ρυθμίσουμε, να το βελτιώσουμε ως συνθήκη και να φέρουμε καλά Πανεπιστήμια και καλές επενδύσεις στη χώρας μας στα οποία καλό είναι να μην επιτίθεται κανείς. Να αγκαλιάζει τον κάθε άνθρωπο, την κάθε πρωτοβουλία που θέλει στην χώρα να έρθει. 

ΑΠ: Πρωτόκολλο λειτουργίας θα υπάρχει; Για τα δίδακτρα μέχρι πόσο μπορεί να είναι; 

ΥΠ: Όλα προβλέπονται στο νόμο και στις σχετικές Υπουργικές Αποφάσεις. Και κάποια θα ξεκινήσουν το 2025, κάποια θα ξεκινήσουν το 2026.

ΑΠ: Εκτίμηση υπάρχει για το κόστος; 

ΥΠ: Θα δούμε με βάση τις αιτήσεις. Περιμένουμε να δούμε τι θα αποτυπωθεί σε κάθε αίτηση. Θα είμαστε δηλαδή σε λίγες εβδομάδες έτοιμοι να απαντήσουμε σε αυτό. Αλλά κρατήστε το εξής:

ΑΠ: Γιατί αυτός που θα κάνει 15 εκατομμύρια επένδυση, λογικό είναι να θέλει να έχει έσοδα. 

ΥΠ: Θα έρθουν Πανεπιστήμια με δύο τρόπους και θα είμαστε πάλι εδώ για να το συζητήσουμε ξανά και ξανά. Θα έρθουν, αφενός, Παραρτήματα, ένα εκ των οποίων είναι αυτό για το οποίο συζητάμε, και θα γίνουν και συμπράξεις των Δημοσίων Πανεπιστήμιων με κορυφαία Πανεπιστήμια του εξωτερικού. Θα γίνουν και τα δύο. Για αρχή για μεταπτυχιακά. Γιατί; Γιατί αυτό από το οποίο πάσχαμε εδώ και πάρα πολλά χρόνια ποιο ήταν; Κλειστά σύνορα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είχαμε μία λογική να έχουμε έναν τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το σύστημά μας, δεν ανεχόμασταν τα Μη Κρατικά Πανεπιστήμια. Το σύστημά μας ήταν κλειστό. Αυτό λοιπόν αλλάζει. Γιατί καταλήξαμε να έχουμε τους πιο πολλούς φοιτητές στο εξωτερικό σε σχέση με κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα -αν τους σταθμίσεις σε σχέση με τον πληθυσμό- και από την άλλη καταλήξαμε να μην έχουμε καθόλου ξένους φοιτητές. Γιατί να έχει η Ιταλία ξένους φοιτητές, γιατί να έχει η Κύπρος ξένους φοιτητές και να μην έχουμε εμείς; Και στο τέλος της ημέρας όλη αυτή η κριτική που επιτίθεται σε Πανεπιστήμια, που πηγαίνει σε μία συγκεκριμένη διαδρομή ενάντια σε κάθε αλλαγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση στη χώρα πού οδηγεί;

ΔΟ: Κύριε Υπουργέ επειδή δεν θα προλάβουμε και πρέπει να πούμε οπωσδήποτε και για το θέμα των Ωνασείων, εγώ δεν σας κρύβω ότι έχω εκπλαγεί. Από τις αντιδράσεις, αντί να βγούμε έξω και να πανηγυρίζουμε και να λέμε «μπράβο στο Ίδρυμα Ωνάση που βάζει τα ωραία τα εκατομμύρια για να αναβαθμίσει τη δημόσια παιδεία», κάποιοι αντιδρούν δεν τα θέλουν τα Ωνάσεια. Τί συμβαίνει εδώ;

ΥΠ: Είναι η ίδια αντίληψη η οποία υπάρχει σε πάρα πολλά πράγματα που έχουν να κάνουν με οποιαδήποτε αλλαγή στο χώρο της Παιδείας. Παρόλα αυτά εγώ θεωρώ ότι αυτές είναι μεμονωμένες αντιδράσεις. Γιατί; Γιατί τα Ωνάσεια Σχολεία είναι μία σπουδαία πρωτοβουλία, είναι μία δωρεά του Ιδρύματος Ωνάση των 160 εκατομμυρίων ευρώ για 12 χρόνια θα πάμε σε 22 σχολεία, σε 11 περιοχές με κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις για να στηριχθούν, είναι ένας νέος τύπος σχολείου κι επιτρέψτε μου να το τονίσω, γιατί ήταν κομμάτι της συζήτησης. Εδώ θα πω ότι η αντιπολίτευση στη Βουλή ήταν εποικοδομητική, υπήρξαν προτάσεις με τις οποίες κάναμε διάλογο και τις ενσωματώσαμε στο θεσμικό πλαίσιο στο Σχέδιο Νόμου. Έχουμε κριτήριο εντοπιότητας, γιατί υπήρχε μια κριτική κι ένα άγχος να μην είναι παιδιά από άλλες περιοχές τόσο πολύ, να υπάρχει ένα κριτήριο να είναι και πολλά παιδιά από τη γειτονιά, έως 60% θα είναι από τη γειτονιά. Θα κάνουν εξετάσεις, οι εξετάσεις δεν θα είναι οι ίδιες με τα Πρότυπα, θα είναι άλλου τύπου εξετάσεις αλλά θα μοιάζουν με κάποια πράγματα που έχουν τα Πρότυπα. 

ΑΠ: Η αγωνία είναι μήπως χρειαστεί παιδιά να φύγουν από το σχολείο που πήγαιναν.

Υπ: Κανένα παιδί δεν φεύγει, το προβλέπει ο Νόμος. Όλα τα παιδιά που φοιτούν εκεί, θα τελειώσουν εκεί, ένα. Οι εξετάσεις, θα υπάρχουν μεν, αλλά θα υπάρχει ένα κριτήριο εντοπιότητας δε, δηλαδή 40 έως 60% θα είναι παιδιά της περιοχής, όπως την ορίσουμε με τους Δημάρχους την περιοχή. Και οι Όμιλοι και τα Σύνολα που είναι το μεσημέρι, φανταστείτε δηλαδή, ότι τα σχολεία αυτά θα έχουν και τη δυνατότητα ενός «εσωτερικού φροντιστηρίου» να το πω έτσι, αυτό, θα είναι ανοιχτό στα παιδιά όλης της περιοχής, όχι μόνο στα παιδιά του σχολείου. Είναι μία πάρα πολύ συνεισφορά του Ιδρύματος αυτή. Και νομίζω ότι θα δούμε στην πράξη ότι θα αγκαλιαστεί από όλες τις τοπικές κοινωνίες. Όπως αγκαλιάστηκε το Ωνάσειο Νοσοκομείο, κύριε Οικονόμου. Το Ωνάσειο Νοσοκομείο έχει ακριβώς την ίδια θεσμική αρχιτεκτονική και αγκαλιάστηκε από όλες και από όλους εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

ΔΟ: Το πρόγραμμα ανακαίνισης θα συνεχιστεί; Είδαμε πήγατε στη Φιλαδέλφεια, θα συνεχιστεί για τα σχολεία μας; Έχουν τεράστια προβλήματα…

ΥΠ: Βεβαίως. 350 εκατομμύρια ευρώ θα πάνε στην ανακαίνιση των σχολείων, το είπε και ο Πρωθυπουργός, τον Σεπτέμβριο θα είμαστε στον αγιασμό, στο ίδιο σχολείο που πήγαμε, το οποίο θα είναι ανακαινισμένο τον Σεπτέμβριο. Το πρόγραμμα Μαριέττα Γιαννάκου είναι ένα σπουδαίο πρόγραμμα. Ξεκίνησε στα 250 εκατ. ευρώ, πήγε στα 350 εκατομμύρια ευρώ. Σας λέω ότι διαρκώς θα αυξάνεται γιατί πρέπει να γίνει παρέμβαση σε κάθε σχολείο που φοιτούν παιδιά. Δεν αρκεί ένας διαδραστικός πίνακας, πρέπει να μην πέφτει και σοβάς. 

Ευχαριστούμε, καλημέρα κύριε Υπουργέ!

ΥΠ: Σας ευχαριστώ!